Ο Μπαιντεν το Ιραν κι η ανακωχή στην Γάζα. (Ελεύθερος Τύπος 30.11.2023)



Ο Μπαιντεν το Ιραν κι η ανακωχή στην Γάζα.



Αυτή που γνωρίζουν βαθιά την Αμερικανική πολιτική θα σας πουν με βεβαιότητα ότι αυτή στηρίζεται σε συμφέροντα και μόνο. Ιστορικά το είδαμε πολλές φορές. Άλλη μια φορά το βλέπουμε σήμερα με την ανακωχή στην Γάζα:για λόγους καθαρά εσωτερικούς η Ουάσιγκτον συμπλεει με την πολιτική της Τεχεράνης .
Επιθυμία και των δύο ορισμένων εχθρών είναι να συνεχιστεί κι αν είναι δυνατόν να γίνει μόνιμη η ανακωχή. Με απλά λόγια, η αρχική παύση των εχθροπραξιων στο όνομα της απελευθέρωση ομηρων της 7ης Οκτωβρίου,θα μπορούσε να συνεχιστεί για λόγους ανθρωπιστικους η άλλους.
Η αρχική αναγγελία του Μπαιντεν περί φυσικής εξόντωσης όλων των μαχητών της Χαμάς έπαψε στις πρόσφατες δηλώσεις του να είναι προτεραιότητα του. Στις δηλώσεις του στις 24 Νοεμβρίου μετά την πρώτη απελευθέρωση των ομηρων, αναφέρεται στην πλήρη απελευθέρωση όλων των ομηρων σε συνδυασμό με ταυτόχρονη οριστική παύση των εχθροπραξιων.
Σε τι οφείλεται αυτή η αλλαγή πορειας;
Κατ'αρχην στο ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου στην Αμερική.
Ως γνωστόν την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου έχουμε την πρώτη εισαγωγική προεκλογική μάχη του Δημοκρατικού κόμματος στις ΗΠΑ. Κι ο Αμερικανός πρόεδρος εξ αιτίας της απόλυτης στήριξης του στο Ισραήλ κινδυνεύει εδώ και κάποιες εβδομάδες να χάσει προοδευτικά όλους τους Αραβικής προέλευσης ψηφοφόρους του κόμματος του όπως επίσης κι όλη την νεολαία του. Όλη η νότια ακτή των ΗΠΑ κι η Καλιφόρνια δονουνται για πρωτη φορα τοσο εντονα από φιλοπαλαιστινιακα αισθήματα.
Και κατά δεύτερον ο Τζο Μπαιντεν δέχεται σκληρές επιθέσεις από τα δεξιά του. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν χάνει ευκαιρία να κατηγορεί τον αντίπαλο του ως τον πρόεδρο των πολέμων. Συμπληρωνοντας ότι όταν ήταν ο ίδιος στην εξουσία από το 2017 ως το 2021 δεν έγινε κανένας πόλεμος κι η Ρωσία δεν επιτέθηκε σε κανέναν.
Ο Τραμπ πάντα δυσπιστουσε στις νεοσυντηρητικες θεωρίες οι οποίες προτιμούσαν τις ιδεολογικές αντιλήψεις περί Δημοκρατίας εμπλεκόμενοι σε πολέμους για την στήριξη της. Ας μην ξεχνάμε ότι ,όταν το Αμερικανικό πεντάγωνο πρότεινε τον Ιούνιο του 2019 να γίνει βομβαρδισμός του Ιράν εξ αιτίας μια κατάρριψη ενός Αμερικανικού δορυφόρου από τους φρουρούς της επανάστασης, ο Τραμπ τον σταμάτησε την τελευταία στιγμή με το επιχείρημα ότι δεν υπήρξε απώλεια Αμερικανού στρατιώτη.
Επίσης ο λευκός οίκος γνωρίζει καλά ότι οι Άραβες σύμμαχοι του στην Μέση Ανατολή απαιτούν την παύση αυτού του πολέμου στην Γάζα, ο οποίος αλλοιωσε τόσο την εικόνα των Δυτικών στα μάτια των Αραβομουσουλμανικων πληθυσμών. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι αυτές οι χώρες είχαν κανονίσει τις συμφωνίες του "Αβραμ" με το Ισραήλ κι οι οποίες ακυρώθηκαν λόγω της Χαμας. Όπως ακόμη ότι πολλοί Αμερικανοί αναλυτές κρίνουν πως η Αμερική αντί να ξοδεύει τόση ενέργεια σε θέματα Ευρώπης και Μέσης Ανατολής θα έπρεπε ν'ασχοληθει κυρίως με τον βασικό της αντίπαλο την Κίνα.
Περιεργως και πάρα την αντίθετη ρητορική του το Ιράν θέλει επίσης την παύση των εχθροπραξιων στην Γάζα. Οι λόγοι ειναι.
Γνωρίζει η Τεχεράνη πως στρατιωτικά οι ΗΠΑ μπορούν να καταστρέψουν τελείως την στρατιωτική της μηχανή αν επιτεθεί στο Ισραήλ. Όταν έγινε δεκτός ο πολιτικός ηγέτης της Χαμας Ισμαήλ Χανιγια στο Ιράν και ζήτησε την στρατιωτική εμπλοκή του ,ο Αγιατολαχ Χαμενει ,του απάντησε ότι δεν είχε ειδοποιηθεί για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Συνεπώς θα στήριζαν με όλα τα μέσα την Χαμάς αλλά όχι στρατιωτικά. Ακομη ως αποτελεσμα αυτής της αντιαμερικανικης κι αντιισραηλινης ρητορικής της ήταν η Τεχεράνη να γίνει ιδιαίτερα αγαπητή από τα Αραβικά πλήθη ενώ ταυτόχρονα θεωρείται νικητής του πολέμου χωρίς να χάσει ούτε ένα στρατιώτη της. Ακόμη, μέσω Κατάρ η Λιβάνου, το Ιράν συζητεί επί ίσοις όροις με τις ΗΠΑ για μια συνολική ειρήνη, κάτι που σταδιακά το αναβαθμίζει και θα φέρει σταδιακή μείωση των κυρώσεων. Η συμμαχία του δε με την Ρωσία και την Κίνα του δίνει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στην παγκόσμια στρατηγική.
Ποιος το περίμενε Αμερική και Τεχεράνη να επιδιώκουν την ειρήνη στην Γάζα. Όμως η πολιτική συμφερόντων είναι πιο δυνατή από κάθε ιδεολογική ρητορική.
 
Δημοσθένης Δαββετας, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός, γεωπολιτιστικός αναλυτής.