Ποιος ενδιαφέρεται για την Παλαιστινη;
Τις μέρες αυτές εδώ στην Γαλλία είμαστε μάρτυρες του εξής φαινομένου. Κατ'αρχην απαγορευτηκαν οι διαδηλώσεις υπέρ των παλαιστίνιων για ένα σοβαρό λόγο που επικαλέστηκε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουελ Μακρον σε κάποιους νέους που του έθεσαν το ερωτημα της απαγόρευσης. Κι αυτός ήταν ότι ,εκείνη την συγκεκριμένη μέρα κηδεύτηκε ο καθηγητής ιστορίας που σφαχτηκε από ένα μαθητή γυμνασίου στην πόλη Αρρας ,φωνάζοντας "Allah akbar" ( Ο Θεός είναι μεγαλος). Οπότε δεν θαταν σεβασμός στην άγρια δολοφονία του καθηγητή.
Στην συνέχεια όμως το ανώτατο θεσμικό δικαστήριο θεώρησε παράνομες τις απαγορεύσεις κι έτσι άρχισαν οι προπαλαιστινιακες διαδηλώσεις ελεύθερα. Στην πρόσφατη, στην πλατεία Δημοκρατίας στο Παρίσι ( place de la Republique), οι διαδηλωτες φώναζαν επίσης κάθε στιγμή "Allah akbar". Ενώ ένα τέτοιο σύνθημα κανονικά θαπρεπε ναταν ένα σύνθημα θεολογικό,εντουτοις στον συνειρμό των Γάλλων ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθησεων ερμηνευτηκε ως φράση καλεσματος θανάτου εναντίον των "απιστων" όπως συνήθως φωνάζουν οι τρομοκράτες τζιχαντιστες την στιγμή που έσφαζαν τόσα άτυχα αθώα θύματα τους τα τελευταία 30 χρόνια επιδιδομενοι σε αγώνες τρομοκρατίας εναντίον όσων δεν ανήκουν στις πολιτικοθεολογικες τους πεποιθήσεις. Και βέβαια το σύνθημα αυτό στην "πλατεία δημοκρατιας" κάλλιστα μπορεί από τους πιο δύσπιστους να ιδωθει σημειολογικά ως σύνθημα κατά της Δημοκρατίας.
Είναι εύλογο λοιπόν να προβληματιζονται οι πιο σωφρονες πολιτικα: οι διαδηλωτές που φωνάζουν τέτοια συνθήματα ενδιαφέρονται πραγματικά για την ελευθερία της Παλαιστίνης η την χρησιμοποιούν για να επιτεθούν στις Δυτικές αξίες και πολιτισμο; Πρόκειται μήπως για "πολυπολιτισμικο" πόλεμο ,για πολιτισμική επιθεση; Πρόκειται για ίδιοποίηση του δικαιώματος των παλαιστίνιων να υπάρξουν ως κράτος από τους ισλαμιστες ,οι οποίοι αρνούνται την ύπαρξη του Ισραήλ και θέλουν την εξαφάνιση του;
Γιατί κακά τα ψέμματα. Όλοι οι αντίπαλοι μιλούν για την Παλαιστίνη αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά. Από το Ισραήλ,ως την Χαμάς και τις Αραβικές Χώρες η το Ιράν, όλοι χρησιμοποιούν το παλαιστινιακο ως προμετωπιδα για τα δικά τους ιδεολογικά,οικονομικά,πολιτικά συμφέροντα. Κι οι ίδιοι οι Παλαιστινιοι; Ενώ η πλειοψηφία τους δεν είναι ισλαμιστες κι ονειρεύονται έναν νέο πολιτικό ηγέτη τύπου Γιασέρ Αραφάτ και μια οργάνωση ισχυρή όπως άλλοτε η Φαταχ ,επειδή δεν τα βρίσκουν συντάσσονται με την Χαμάς γιατί αυτή επιτίθεται κι "αντιστεκεται" στην ισραηλινή κατοχή. Κατάφερε έτσι η Χαμάς δυο πράγματα που ως τώρα ήταν αδιανόητα. Και να φέρει στην επιφάνεια το " ξεχασμενο" θέμα των παλαιστίνιων και να τους πείσει ότι αυτήν την στιγμή αυτή μόνη είναι ικανή να τους εκπροσωπήσει.
Το ερώτημα όμως παραμένει κι ας μην το σκέφτονται άμεσα αυτήν την στιγμή οι πολλοί. Η Χαμάς ενδιαφέρεται πραγματικά για τους Παλαιστινιους η για την χρησιμοποιηση του παλαιστινιακου ζητήματος ως μέσον καταστροφής και θανάτου των "απιστων"; Ίσως τώρα η δημιουργία ενός παλαιστινιακου κράτους ναναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία.
Δημοσθένης Δαββετας, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός, γεωπολιτιστικός αναλυτής.