Οι Γαλλικές εκλογές.
Το αποτελεσμα των Γαλλικών εκλογών εκ πρώτης όψεως μοιάζει ξεκάθαρο. Νίκη Μακρον με 58% και ήττα Μαρι Λεπεν με 42%. Λογικά λοιπόν όλα επανήλθαν στην “ταξη” και βαίνουν καλώς κι “ορθως”. Είναι όμως έτσι; Ας τα δούμε οσο γίνεται αντικειμενικά κι οσο το δυνατόν διεισδυτικα.
Το 58%, ναι κατοχυρώνει ως αδιαμφισβήτητο πρόεδρο της Γαλλίας τον Μακρον. Υπάρχει όμως κι ένα άξιο ερμηνείας επίσης πραγματικό γεγονός: το 42%που πηρε η Μαρι Λεπεν. Δίπλα σ’αυτο υπάρχει και το 22% περίπου της αποχής από τις εκλογές. Το ποσοστό της Μαρι Λεπεν αποτελεί προσωπική της επιτυχία και ταυτόχρονα αποτελεί επιτυχία ενός “αντισυστημικου” μετώπου ( αν πραγματικά η Λεπεν είναι αντισυστημική η είναι η άλλη όψη, εναλλακτικη συστήματος,αυτό θα φανεί γρήγορα),το οποίο έχει σταθερά ανοδική πορεία τα τελευταία 15 χρόνια στην Γαλλία κι είναι ταυτόχρονα ένα ισχυρό μπλοκ. Αυτό το τελευταίο άλλωστε φάνηκε, καθότι παρα τις συνεχείς απώλειες ιστορικών στελεχών του κομματος της προς τον Ερικ Ζεμουρ, η Λεπεν και άντεξε το γεγονός και ισχυροποίησε το κόμμα της αυξάνοντας εντυπωσιακά τα ποσοστά της κατά 9%.
Υπάρχει όμως κι ένα άλλο σημαντικό μπλοκ που έπαιξε ρόλο στις εκλογές: η αποχή. Οι απέχοντες, ενα ποσοστό γύρω στο 22%, δεν θέλησαν να μπουν στο εδώ και χρόνια δίλλημα : καλο ( Μακρον) η κακο (Λεπεν); Κάποιοι από αυτούς είναι με Μελανσον και κάποιοι άλλοι εναντίον όλων. Τι θα κάνουν λοιπόν αυτά τα τρία ξεκάθαρα μπλοκα των Γαλλικών εκλογών στην συνέχεια; Ας το δούμε.
Ο Μακρον θα κυβερνήσει. Και θα κοιτάξει να υλοποιήσει οσο γίνεται καλύτερα το πρόγραμμα του. Που σαν γενική κατεύθυνση έχει την οσο γίνεται περισσότερη προσπάθεια για ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης , την κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική,τον Ευρωπαϊκό στρατό ,την οικονομία και ο,τι άλλο χρειάζεται στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης που πρεσβεύει.
Η Μαρι Λεπεν ,συνεχίζει,όπως είπε τον αγώνα της. Που σημαίνει οτι για να κρατήσει συμπαγές κι ενεργο το εκλογικό σώμα που την υποστήριξε ,πρέπει να το έχει σε εγρήγορση. Κι αυτό έρχεται ήδη από τον Ιούνιο με τις Βουλευτικές εκλογές. Σ’αυτες το κόμμα της θέλει και διεκδικεί μια ισχυρή αντιπροσώπευση στην Βουλή. Όσο γίνεται ισχυρότερη ακόμα και νίκη. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει οτι αν έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία ,τότε θα προσπαθήσει να υποχρεώσει τον Μακρον σε συγκυβέρνηση ,με Πρόεδρο τον Μακρον και Πρωθυπουργο της αντιπολίτευσης. Κάτι τέτοιο δεν θα είναι καθόλου εύκολο για τον Γάλλο πρόεδρο ο οποίος θαχει πολλά εμπόδια υλοποίησης του προγράμματος του.
Κι οι απέχοντες;
Αυτοί έχουν διπλό ρόλο. Η ,όσοι επηρεάζονται από Μελανσον ,θα στηρίξουν Μακρον για να επικρατήσει στις βουλευτικές, η οσοι είναι τελείως αντίθετοι προς Μακρον ,θα δημιουργήσουν κοινωνικό θόρυβο με διαδηλώσεις,συγκρούσεις κλπ, κατι που θα φέρει πολιτική και κοινωνική αναστάτωση. Ο Μακρον λοιπόν συνεχίζει στο πνεύμα των συμμαχιών και της πολιτικής διεύρυνσης που προεκλογικά ενεργοποίησε. Η Μαριν Λεπεν επίσης συνεχίζει στα πλαίσια του αντι-Μακρον και της αντι-παγκοσμιοποιησης μετώπου της ,διεκδικώντας ουσιαστικό ρόλο μέσω των βουλευτικών εκλογών. Ενώ οι απέχοντες παραμένουν ασταθές μέτωπο. Σίγουρα συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα η μάχη των δύο στρατοπέδων με διαφορετική πολιτική φιλοσοφία : αυτου της Ευρωπαϊκής συνομοσπονδιοποιησης( και της παγκοσμιοποίησης) που εκπροσωπεί ο επανεκλεγης Γάλλος πρόεδρος και αυτου της ευρωπαϊκής Ένωσης κρατών που εκπροσωπεί η Μαρι Λεπεν.
ΥΓ. Είδηση τελευταίας στιγμής: οι Γάλλοι υποδέχονται τον νικητή Μακρον με σκληρή απεργία στα τρένα. Και έχει ο Θεός για την συνέχεια.
Δημοσθένης Δαββετας Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης ,ποιητης, εικαστικος.
