Το μήνυμα των γαλλικών εκλογών
1. Τα δύο μεγάλα παραδοσιακά κόμματα μένουν εκτός μάχης. Το για χρόνια ισχύον διπολικό πολιτικό σύστημα της Γαλλίας ηττάται και μάλιστα απειλείται με «διάλυση», ειδικά το σοσιαλιστικό κόμμα.
2. Το κεντροδεξιό κόμμα των Ρεπουμπλικάνων, κατά πώς λέει ο λαός, «έβαλε τα χεράκια του κι έβγαλε τα ματάκια του». Ο Φιγιόν με το πολύ καλό του πρόγραμμα δεν μπόρεσε να τα βάλει με το «σύστημα» και τα ΜΜΕ που δεν τον ήθελαν υποψήφιο. Πείσμωσε και προχώρησε. Η ήττα του είναι και ήττα της κεντροδεξιάς, η οποία όμως έχει πολύ κόσμο που την ακολουθεί. Έχει την πλειοψηφία του γαλλικού λαού -καιρός ν’ ανασυνταχθεί.
3. Ο Μακρόν νίκησε. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Το καλό είναι ότι η Γαλλία μένει στην Ευρώπη. Το κακό είναι ότι έχοντας τριγύρω του ισχυρούς αντιπάλους, ο Μακρόν κινδυνεύει να μην μπορεί να πάρει αναγκαίες μεταρρυθμιστικές αποφάσεις κι έτσι να συνεχίσει τον «ακινητισμό» του Ολάντ, δηλαδή το να μην κάνει τίποτα κι όλα να είναι σε ακινησία.
4. Λεπέν και Μελανσόν βγάζουν αθροιστικά πάνω από 40%. Δηλαδή οι Ευρωκριτικοί έχουν πολύ καλό ρεύμα. Η Γαλλία είναι χωρισμένη στα δύο. Δύο διαφορετικές Γαλλίες, μία η γνωστή ως τώρα και η «νέα», η δεύτερη, που ξεχνά έθνος, ιστορία, παραδόσεις και ενσωματώνεται στην παγκοσμιοποίηση και στις οικονομικά σκανδαλώδεις ανισότητές της μ’ όλα τα επακόλουθα της πολιτισμικής ένδειας που φανερώνει μια τέτοια κατάσταση.
5. Η αριστερά της αριστεράς, ο Μελανσόν, νικά κατά κράτος τους σοσιαλιστές, κυριαρχεί στο αριστερό πολιτικό παιχνίδι και δεν στηρίζει τον Μακρόν, αφήνοντας έτσι πεδίο δράσης στην Λεπέν. Τα δύο «άκρα» χωρίζουν την Γαλλία σε δύο στρατόπεδα που μελλοντικά θα συγκρουστούν σκληρά.
6. Οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι πουν βγαίνουν απ’ αυτές τις εκλογές είναι οι φιλοευρωκράτες κι οι εχθροευρωκράτες. Οι πρώτοι έχουν συμφέρον να υπάρχει η μετα-εθνική Ευρώπη στην παγκοσμιοποιημένη πορεία της. Οι δεύτεροι έχουν συμφέρον να αλλάξει η Ευρώπη, να γίνει λιγότερο γραφειοκρατική και πιο φιλολαϊκή. Η μεταξύ τους μάχη συνεχίζεται.
7. Κι ο Μακρόν να νικήσει , κάτι που στατιστικά είναι το πιο πιθανό, ένα πάνω από 30% (δηλαδή μεταξύ 35%-40%) της Λεπέν θα την επιβάλει ως την βασική παίχτρια της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Ήδη είχε επιβάλει σ’ αυτές τις εκλογές την πολιτική της ατζέντα, μιας και όλοι οι πολιτικοί υποψήφιοι κινήθηκαν στα θέματα που αυτή πρώτη έβαλε: εθνική ταυτότητα, ασφάλεια, μεταναστευτικό, πολιτισμική μνήμη.
Η συνέχεια θα’ ναι σίγουρα ανταγωνιστική, σκληρή, δίχως έλεος.
Δημοσθένης Δαββέτας,
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης στο Παρίσι, ποιητής, εικαστικός