Brexit: Αυτογνωσία η Αυτοκαταστροφη;
Η βασικη ερώτηση που έρχεται στο μυαλό κάποιου μετά το Brexit ειναι: πρόκειται για σωστή η λάθος κίνηση; Ας προσπαθήσουμε ν’αναλύσουμε το γεγονός.
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σίγουρα μια δύσκολη απόφαση. Πρώτον γιατί χάνει ένα βασικό (αν κι ιδιαίτερα προβληματικο) μέλος της, η οικονομία του οποίου είναι ισχυρή και μπορεί και συμβάλλει στην οποία Ευρωπαϊκή αναπτυξιακή πορεία. Δεύτερον γιατί μπορεί να γίνει κακό παράδειγμα για χώρες που έχουν προβληματική οικονομία και είναι δημοσιονομικα απειθαρχες, (ενώ στα πλαίσια της σημερινής παγκόσμιας κατάστασης αναζητείται οικονομική πειθαρχία). Και τρίτον γιατί η έξοδος της Βρετανίας μπορεί γα γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευση των λαικιστικων κι ευρωσκεπτικιστικων δυνάμεων και κομμάτων.
Για την Βρετανία τώρα. Το Brexit θα της δημιουργήσει αρχικά μια οικονομική και θεσμική αναστάτωση. Πιστεύει όμως ότι επειδή έχει μια Καλή οικονομία που στηρίζεται στους νόμους της ελεύθερης αγοράς θα μπορέσει γρήγορα ν’ανακάμψει και να παίξει εκ νέου γρήγορα πρωταγωνιστικο ανταγωνιστικο ρόλο. Οι Βρετανοί έδειξαν ότι δεν φοβούνται να παίρνουν αποφάσεις δύσκολες και να ριψοκινδυνεύουν.
Η Ευρώπη έχει ανάγκη την Βρετανία. Συνεπώς τα οποία δήθεν μέτρα« τιμωρίας » στην πραγματικότητα λέγονται για να τ’ακούσουν οι πιο μικροί της ΕΕ και να φοβηθουν ώστε να μην την μιμηθουν και πάρουν τα μυαλά τους αέρα.
Οι άμεσα τώρα κερδισμένοι από την έξοδο της Βρετανίας είναι :1:η Ρωσία που όλο αυτό τον καιρό ως τώρα δρουσε εναντίον της Ευρωπαϊκής ενότητας. 2:οι λαικιστες 3: οι Ευρωκρατες οι οποίοι δίχως την ιδιαιτεροτητα της Βρετανίας μπορούν να χουν λιγότερα προβλήματα διαχείρισης και να κοιμούνται πιο ήσυχα κυριολεκτικά.
Ας μην ονειρεύονται όμως για πολύ γιατί το Brexit μπορεί ναναι κι ένα πείραμα που θα επιτρέψει και στα δύο μέρη ν’αυτοαναλυθουν και να δουν τι πρέπει ν’ αλλάξουν έτσι ώστε σε περίπτωση νέου δημοψήφισματος στο μέλλον (άλλωστε η διάφορα δεν ήταν μεγαλη), να αποφύγουν τα ίδια λάθη.
Η ΕΕ θα πρέπει να λύσει το πρόβλημα με τις Ανατολικες χώρες οι οποίες έχουν μάθει να παίρνουν και να ζητούν μόνιμα κι όχι να δίνουν συμμετέχοντες ανάλογα στις Ευρωπαϊκές δυσκολίες. Επίσης θα πρέπει να καταλάβει ότι με πολιτική λιτότητας δεν λύνονται ως δια μαγείας τα προβλήματα. Χρειάζεται μεγαλύτερη κατανόηση του κόσμου και σεβασμό στις δυσκολίες του.
Οι Βρετανοί από την μεριά τους θα χουν ν’αντιμετωπίζουν αποσχιστικες τάσεις Ουαλίας κι Ιρλανδίας που θέλουν να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει από την πρώτη αναλυτική προσέγγιση είναι ότι το παραμύθι της πολιτικής Ελίτ περί «πολιτικά ορθου » υπέστη μια σημαντική ήττα. Δεν μπορούμε να λέμε στον κόσμο ξεχάστε την Ιστορία σας, τις παραδόσεις σας, την πολιτισμική σας μνήμη χάριν της οικονομίας η οποία Μάλιστα λόγω δικτατορίας των αγορών δεν τους προσφέρει τα υποσχόμενα κι αναμενόμενα. Δεν μπορούμε να μιλάμε για παραχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας όταν η λογική του« ζούμε μαζί » δεν αποδίδει και πριμοδοτει τους δυνατούς σε βάρος των αδύνατων. Δεν μπορούμε να φροντίζουμε μόνο τους μετανάστες και να ξεχνούμε τους Έλληνες. Η εθνική ταυτότητα και γλώσσα δεν μπορούν να κακοποιουνται από την διεθνή του χρήματος και τους αριστερους συμμαχους της που θέλουν να φτιάξουν τους πολίτες της «Τεχνικης» πατρίδας δίχως ν’αντιδράσουν. Ας γίνει μάθημα στους γραφειοκρατες των Βρυξελλών.
Δημοσθένης Δαββετας.