Γαλλια: ο καθρέφτης των Ευρωπαϊκών εξελίξεων.
Συνηθίζεται να λέγεται σε πολιτικό επίπεδο ότι η Γαλλία είναι το βαρόμετρο των Ευρωπαϊκών εξελίξεων. Και δεν είναι λάθος. Ο,τι γίνεται πολιτικά στην χώρα του φωτός είναι προάγγελος του τι θα συμβεί σε γενικές γραμμές στην Ευρώπη. Μέσα από αυτήν την οπτική μπορεί να ιδωθει το πρόβλημα της αγροκαλλιεργειας ,το μεταναστευτικο η το της παιδείας στην Γαλλία.
Στην πρώτη περίπτωση η αγροτική κρίση δεν είναι μόνο γαλλική υπόθεση. Τα αιτήματα κι οι ανησυχίες των Γάλλων αγροτών είναι ευρωπαϊκές υποθέσεις. Όταν για πχ. Οι Γάλλοι αγρότες φωνάζουν για περιορισμό της παραγωγής προϊόντων τους στο όνομα της οικολογικής ανάπτυξης, όταν διαμαρτυρονται για τον αθέμιτο ανταγωνισμό προϊόντων άλλων χωρών που παράγονται σε δίχως κοινοτικους περιορισμούς περιβάλλον και μη σεβομενοι τους κανονες ποιοτικής παραγωγής ( όπως το ισπανικό bio) , όταν κοντολογίς φωνάζουν ότι λόγω της κατάστασης κινδυνεύουν να κλείσουν τις παραγωγικές τους μονάδες αυτό το ζήτημα δεν είναι μόνο γαλλικό. Είναι Ευρωπαϊκό. Γιατί στα πλαίσια της ελεύθερης ανταλλαγής προϊόντων ή ζημιά που μπορεί να συμβεί είναι ευρωπαϊκή. Η γη έχει ανάγκη καλλιέργειας, φροντίδας, ποιοτικης σπορας κι όχι εγκατάλειψης για να δώσει τους αναγκαίος καρπούς της.
Στην δεύτερη περίπτωση, αυτή του μεταναστευτικου. Ο Γαλλικός λαος σε ποσοστό 83% περίπου στην τελευταία δημοσκόπηση, έδειξε ότι θέλει έλεγχο του μεταναστευτικου, ότι δεν αντέχει άλλο την παρατυπη μετανάστευση, ότι ναι μεν δεν αρνείται την είσοδο των ξένων, αλλά θέλει να μην είναι στο έλεος των εμπόρων της παράνομης μεταναστευσης. Ενα μεγάλο μέρος μάλιστα του Γαλλικού λαού έχει , δυστυχώς και όχι πάντα ορθά, το μεταναστευτικο με την ασφάλεια των πολιτών. Αυτού του είδους το αίτημα δεν είναι μόνο γαλλικό είναι ευρωπαϊκό. Αντίστοιχο κλιμα υπάρχει και στ'αλλα ευρωπαϊκά κράτη και η θέση της Γαλλίας σε αυτά τα ζητήματα επηρεάζει το ευρωπαϊκό μέλλον.
Στην τρίτη περίπτωση αυτήν της παιδείας, υπάρχουν ζητήματα σοβαρά στην Γαλλία, ζητήματα που ο Γάλλος πρωθυπουργός τα έθεσε προς λύση ακολουθώντας την παλιά δοκιμασμένη συνταγή. Αναβάθμιση σπουδών,επιστροφή της Αριστείας, απαγόρευση της ισλαμική μαντυλας, επιστροφή της σχολικής ενδυμασίας, έπαρση σημαίας, ανάκρουση κάθε μέρα του εθνικού ύμνου και σε πολλές περιπτωσεις της προσευχης, δικαίωμα χρήσης ηλεκτρονικών μηχανών μόνο για συγκεκριμένες ώρες κλπ.
Αυτή η συντηρητική στροφή της Γαλλικής κυβέρνησης και κοινωνίας είναι ταυτόχρονα κι ευρωπαϊκή. Απέναντι στην επίθεση της Αμερικανικής αριστεράς του πολιτικά ορθόν και του α-ταυτοτικου, που η παγκοσμιοποιηση θέλησε να επιβάλλει, η Γαλλία κι ως γνωστόν η Ευρώπη στην πλειοψηφία της σήμερα απαντά με επιστροφή του ταυτοτικου ,των εθνικών συμβόλων και με μια αίσθηση ανάγκης καλλιέργειας των ριζών. Οι ρίζες της γης κι αυτές της παιδείας χρειάζονται να καλλιεργηθουν εκ νεου για να ξαναδωσουν καρπούς μοιάζει να μας λέει η Γαλλία με τις συνεχείς της εκπαιδευτικες δράσεις οι οποίες έχουν υποχρεώσει σε αλλαγή πλεύσης την γαλλική κυβέρνηση. Κι αυτή η στάση αφορά την Ευρώπη είναι Ευρωπαϊκή. Το τι γίνεται στην Γαλλία είναι ο καθρεφτης των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Ας το χωνεψουμε καλά. Κι ο τι κερδίσει στην Ευρώπη ο Μακρόν για την Γαλλία είναι ταυτόχρονα κι Ευρωπαϊκό κέρδος.
Δημοσθένης Δαββετας καθηγητής φιλοσοφίας της Τέχνης,ποιητής, εικαστικός,γεωπολιτιστικός αναλυτής.