Η Αφρική και τα πυρηνικά της Ρωσίας.
Την ώρα που ο ρωσουκρανικος πόλεμος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση σύμφωνα με τις διεθνείς ειδήσεις και τα θύματα κι από τις δύο πλευρες πολλαπλασιαζονται,η Αφρικανική ένωση γιορτάζει τα εξήντα χρόνια της ύπαρξης και λειτουργίας της στην Αντίς Αμπέμπα. Ο γενικός γραμματέας του θεσμού, ο Μούσα Αλί με καταγωγή από το Τσαντ, ανακοινώνει επισήμως ότι η Αφρική δεν θα έπρεπε να πάρει καμία θέση στο θέμα του Ρωσοουκρανικου πολέμου.
Τα επίσημα αυτά λόγια αν και μοιάζουν ναναι υπέρ της ειρήνης εν τούτοις θυμίζει την στάση της Αφρικανικής Ένωσης τα χρόνια του '60 κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Και τότε η Ένωση κράτησε ίσες αποστάσεις,ουδετεροτητα.
Είναι όμως πραγματικά ουδετερη η στάση αυτή;
Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου τ'αντιπαλα στρατόπεδα ήταν η Σοβιετικής Ένωση και ο Ευρωαμερικανικος άξονας. Σήμερα αντιμέτωποι είναι πάλι ο Ευρωαμερικανικος άξονας αλλά στην θέση της Σοβιετικής Ένωσης βρίσκεται ο " μεγάλος νοτος". Δηλαδή ένας ισχυρός συνασπισμός κρατών που ενώθηκε με αντιδυτικα κι αντιπαγκοσμιοποιησης κριτήρια. Σ'αυτον τον τελευταίο μεταξύ άλλων έχουν συνασπιστει Κίνα,Ρωσία, Ινδία, Ιράν, ( και σε καποιες περιπτωσεις η διπροσωπη Τουρκια) ,χώρες ισχυρές των οποίων η πολιτική είναι αντίθετη της παγκοσμιοποιησης μιας και στηρίζουν μια εθνική πολιτική.
Η Αφρική δείχνει συμπάθεια προς αυτήν την τελευταία πολιτική μιας μιας κι αρνείται να καταδικάσει την Ρωσία με την οποία έχει εμπορικές συναλλαγές κι όπου η Βαγκνερ δραστηριοποιείται εδώ και καιρό. Άρα έμμεσα παίρνει θέση στην διαμάχη.
Αυτό φάνηκε πρόσφατα με το πραξικόπημα στην Νιγηρία. Με το που ανέβηκε στην εξουσία η χούντα της χώρας το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να σταματήσει να δίνει ουράνιο στην Γαλλία ενώ παράλληλα το ζήτημα της διακοπής των σχέσεων με το εξάγωνο ( την Γαλλια) μπήκε επί τάπητος.
Η Αφρική τις τελευταίες δεκαετίες είναι πόλος γεωστρατηγικης διαμάχης για τους ισχυρούς. Ο νεανικός πληθυσμός της κι οι πλουτοπαραγωγικες πηγές της είναι πόλος έλξης των μεγάλων χωρών. Κίνα και Ρωσία από την μια και Ευρώπη με ΗΠΑ από την άλλη διεκδικούν την κυριαρχία επί της μαύρης Ηπείρου.
Όμως αυτή η τελευταία περνά περίοδο εθνικής αφύπνισης. Είναι διαδεχόμενα το ένα μετά το άλλο τ'Αφρικανικα κράτη που φωνάζουν για" ανεξάρτητο" εθνικό δρόμο. Σύμμαχοι σ'αυτην την πορεία η Κίνα και η Ρωσία. Να μην μας εκπλήσσει λοιπόν η ευνοϊκή ( δια της ουδετεροτητας) στάση της Αφρικανικής ένωσης προς την Ρωσία. Υπάρχει αντιδυτικη και βέβαια αντι-ευρωαμερικανικη ταύτιση στην πολιτική τους. Η δε Ρωσία με τον Α ή Β τρόπο κάνει τα πάντα για να στρέψει όλο και περισσότερο τ'Αφρικανικα κράτη στην αντι-ευρωπαικη τους στάση. Κάτι που υφίσταται τώρα η Γαλλία, της οποίας η άλλοτε αποικιοκρατικη πολιτική, αναδύεται από τις πολιτισμικές μνήμες των νέων Αφρικανών αναζητώντας την εθνική τους ταυτότητα. Αν δεν προσέξει η Γαλλία θα υποστεί μεγάλη ζημιά στην Αφρική. Η απώλεια στρατηγικών θέσεων και συμμαχιών στην Μαύρη Ήπειρο μπορεί να σταθεί μοιραία για μια ακόμη περισσότερο Γαλλική και μέσω αυτής Ευρωπαϊκή αποδυνάμωση. Ενω αντιθέτως θα σημάνει την ισχυροποίηση της Ρωσίας που θα μετατραπεί λόγω Νιγηριανου ουρανίου στην πρώτη πυρηνική υπερδύναμη. Ο γεωστρατηγικος διαλογος με την Αφρική πρέπει πάση θυσία να συνεχιστεί στο όνομα της παγκόσμιας γεωπολιτικης ισορροπίας.
Δημοσθένης Δαββετας, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός ,γεωπολιτιστικός αναλυτής.