Δύσκολοι καιροί γι’αυταρχικους ηγέτες.
Δύσκολοι πραγματικά καιροί για ηγέτες που διοικούν “αιώνια ” και με αυταρχισμό. Ασυνήθιστες εικόνες για τρείς χώρες που αρνούνται τις δημοκρατικές διαδικασίες.
Κατ’ αρχήν η Κινα.
Οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων απηυδησαν απο την υγειονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία τους έχει υποχρεώσει σε διαρκή σκληρή καραντίνα. Κατάλαβαν οτι η πολιτική του ΚΚ Κινας ” μηδεν covid” είναι όχι μόνο παράλογη κι απάνθρωπη, αλλά επίσης, ύποπτη ώστε να τους έχει καθηλωμένους , αντιδημοκρατικά “φυλακισμενους”. Βλέποντας στα πλαίσια του Παγκοσμίου κυπέλλου απο τις τηλεοράσεις τους φιλάθλους όλων των χωρών να είναι χωρίς μασκα ,αντιλήφθηκαν οτι ,δεν μπορεί να εξαλειφθεί ι ιος με τον τρόπο της καραντίνας αλλα με το να ζει καποιοςμε τον ιο, όπως αναγκάστηκαν να το κάνουν κι οι Δυτικές κυβερνήσεις. Η καραντίνα τους απομονωνε κι αυτό τους ήταν πια ανυπόφορο. Όπως άρχισε να τους γίνεται ανυπόφορο και το οτι κάθε φοιτητής η εργάτης που έκανε κριτική στην κινέζικη κυβέρνηση κατηγορείτο ως ” πράκτορας του εξωτερικού “. Οι κινέζικες αρχές δεν θέλουν να καταλάβουν μια πανανθρώπινη διαχρονική αλήθεια. Όσο και να βελτιωθεί το οικονομικό επίπεδο μιας χώρας ( και η Κινέζικη εξουσία τοχει ως τώρα πετύχει αναντίρρητα) ,οι άνθρωποι δεν ζουν μόνο με “ψωμί “. Θέλουν και πολιτισμό κι ελευθερία. Όταν βλέπουν στην τηλεόραση τον πρώην κινέζο πρόεδρο Hu Jintao ,να φεύγει από την αίθουσα σηκωτος απο τους γορίλες του ΚΚ, για να διοικήσει “μοναρχικα” ο Xi Jinping ,καταλαβαίνουν οτι κυβερνώνται άκρως δικτατορικά.
Κατα δεύτερον η Ρωσία.
Είναι οι μητέρες των Ρώσων στρατιωτών που τολμούν κι υψώνουν την φωνή τους και μάλιστα διοχετεύουν την οργή τους μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Απαιτούν αυτές απο τον Πούτιν να βρει το κουράγιο να τις συναντήσει και να τους εξηγήσει γιατί και πως έχασαν την ζωή τους τα παιδιά τους. Κι ακόμη: να τους απαντήσει γιατι” η ειδική στρατιωτική επιχείρηση” της 24 Φεβρουαρίου του 2022 ήταν τόσο αναγκαία για να προστατεύσει την Αγία Ρωσία; Δεν υπήρχε άλλος τρόπος προστασίας, πιο έξυπνος, πιο διπλωματικός; Μήπως έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στην Ανάπτυξη της χώρας, η οποία τώρα μετά τις καταστροφές και τις συνέπειες του πολέμου πισωγυρισε και σταμάτησε κάθε ανάπτυξη της; Όλα αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί πλέον να τα αρνηθεί η Ρωσική κυβέρνηση. Έχουν τεθεί επι τάπητος εκ των πραγμάτων κι αρχίζουν να διαπερνούν ολη την Ρωσική κοινωνία φέρνοντας έτσι την Ρωσική εξουσία αντιμέτωπη με τις ουσιαστικές απορίες των Ρώσων πολιτών.
Τρίτον το Ιράν.
Στο Ιράν έφτανε ενα γεγονός για να ανάψει η φωτιά διαμαρτυρίας που χρόνια σιγοβράζει. Η Νεολαία δεν δέχτηκε αδιαμαρτύρητα τον θάνατο της Masha Amini , 22 χρονών, συλληφθεισας απο την αστυνομία των ηθών της χώρας την 1η Σεπτεμβρίου του 2022, λόγω ” αναρμοστης θέσης της ισλαμικής μαντίλας ” και νεκρής 3 μέρες αργότερα στο αστυνομικό τμήμα που κρατείτο. Το ουσιαστικό βέβαια εδώ δεν είναι απλά ο θάνατος της νέας κοπέλας αλλά η ηθική δικτατορία των μουλαδων που τίθεται υπο αμφισβήτηση. Είναι αυτήν που αρνούνται πλέον ανοιχτά οι νεοι στο Ιράν. Αμφισβητούν τον παραλογισμό της θεολογικής κυβέρνησης η οποία μένει στην θέση της ως τώρα οχι απο την στήριξη των πολιτών αλλά απο την στήριξη των” φρουρων της επαναστασης” που είναι τόσο μισητοι σε νέους και πολίτες με δημοκρατικές ανησυχίες.
Και στα τρια προαναφερθέντα κράτη οι πληροφορίες μέσω ιντερνετ περνούν γρήγορα κι ενημερώνουν τον κόσμο. Οι πολίτες δεν ανέχονται πια καμμία δικτατορία. Ούτε και “δημοκρατική δικτατορία “, Δημοκρατορια, όπως η περίπτωση του Ερντογκάν, για τον οποίο θα επανέλθω σε άλλο μου άρθρο.
Δημοσθένης Δαββετας Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός, γεωπολιτιστικός αναλυτής.