Ζούμε σε μια δύσκολη ως δυσάρεστη συχνά εποχή. Θα προσπαθήσω με δύο λόγια δικής μου προσέγγισης να υπογραμμίσω κάτι. Η παγκόσμια σκέψη κάνει στροφή στο υπο- κείμενο. Δηλαδή στον εαυτό μας που κείται κάτω από την επήρεια μιας υπέρτατης δύναμης ( δώστε της οποίο όνομα θελετε,φιλοσοφικό η θεολογικο). Αυτή η επιστροφή σ’ έναν εαυτό υπο-κειμενο, μας οδηγεί σε μια απομάκρυνση από τα αντι-κειμενα κι από την φύση. Θεωρούμε τον κόσμο των αντι-κειμενων, δηλαδή των ιστορικών έργων μας ,των καθημερινών μας δράσεων αλλά και των φυσικών μας επαφών, ως δημιουργήματα του νου μας μόνο. Άρα τότε ο αντι- κειμενικός κόσμος δεν υπάρχει ως πραγματικότητα αλλά ως νοητική προβολή. Κι ερωτω: Η μάνα που είναι έγκυος και γεννά είναι νοητική διαδικασια;Το παιδί είναι κατασκεύασμα νοητικό η πραγματικό, Γιατί αν το δεχτούμε, τότε τα πάντα, φύση, ιστορία, περιβάλλοντας χώρος αλλά κι ο γνωστός σ’ εμάς εαυτός μας είναι κατασκευάσματα του νου μας. Τότε δεν υπάρχουν αντικείμενα κι αντικειμενικότητα τότε είμαστε στο έλεος της ανώτατης δύναμης, τότε ο Λόγος κι η λογική δεν υπάρχουν, Τότε ο άνθρωπος έχει οριακές μόνο δυνατότητες και θα’ναι υπο-κείμενο,τότε δεν θαμαστε ποτέ ικανοί γι’αυτονομια αλλά θαυμάστε πάντα ετερονομοι. Κλπ. Αυτή η άποψη της υπο-κειμενοποιησης της ύπαρξης μας , βασίζεται στον απο-ανθρωπισμο μας που έχει αντικατασταθεί από το τεχνικό πάθος. Η τεχνολογική εξάρτηση είναι ένα υπο-κειμενο νόσημα. Ποια είναι η καλύτερη μάσκα προστασίας στην απόλυτη υπο-κειμενικη αρρώστια που ζούμε παγκοσμίως; Να ξαν’αγαπησουμε την φύση και τ’ αντικείμενα που εμείς δημιουργούμε. Επιστροφή στην δημιουργία λοιπον, για να γλυτώσουμε από την ασθένεια του ότι ο κόσμος είναι μόνο νοητική προβολή κι ότι τίποτα δεν υπάρχει, ότι όλα είναι φαντάσματα του εαυτού μας,ότι ο εαυτός μας είναι κι αυτός φάντασμα. Να μάθουμε να ξαναγαπαμε την γη,το φυσικό περιβάλλον, και να καταλάβουμε ότι τα αντι-κειμενα είναι τα έργα μας. Ας βελτιώσουμε δημιουργικά τον εαυτό μας βελτιώνοντας τα έργα μας. Όχι αρνούμενοι τον αντικειμενικό, φυσικό κόσμο, φυλακισμένοι στην ρέουσα αυτιστική ζωή ενός υπο-κειμενου.
Ελπίζω να μην σας δυσκόλεψα με τις έννοιες. Καλημέρα σας.