Χριστιανοφοβια : ο νέος ρατσισμός .
Ζούμε σε μια εποχή όπου η Δημοκρατία ,μετά από τοσα χρόνια δοκιμασίας και αυτο -ανάλυσης , μετά από την πολυετή ζωή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων , θαπρεπε ναναι καλύτερα και δικαιότερα διασφαλισμένη , ισχυροποιώντας την ελευθερία λόγου των πολιτών και την διαφορετικότητα των μειονοτήτων . Τελευταία όμως βιώνουμε μια μορφή “δημοκρατικής ” δικτατορίας εναντίον της σκεψης , και της έκφρασης των πολιτών διεθνώς . Πρόκειται για μια παγκόσμια αστυνομία της γλώσσας . Πρόκειται για την μονόπλευρη ερμηνεία κατά το ,της σημερινής εξουσίας ,δοκουν του όρου ” πολιτικά ορθον”. Όπως λέει από μόνο του αυτό , ασχολείται με την προστασία της ορθής καθημερινης συμπεριφοράς των πολιτών στα πλαίσια της ευνομούμενες πολιτείας . Δεν μπορεί δηλαδή ο καθένας να εξυβρίζει η ν’αδικοπραγει εναντιον της διαφορετικότητας ( κοινωνικής,πολιτικής,φύλλου,θρησκείας, γλώσσας κλπ) η των μειονοτήτων . Η άδικοπρακτική του στάση εμπιπτει στις δαγκάνες του νόμου και τιμωρείται . Αυτή η διορθωτική νομική παρέμβαση , αν και συχνά μπορεί να κρύβει ηθικολογία , εντούτοις έγινε επιτακτική αμέσως μετά τις καταστροφές , τις σφαγές , τις γενοκτονίες και τ’ολοκαυτωμα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου . Εφαρμόζεται δε και στον δυτικό κόσμο αλλά κι όπου άλλου υπάρχει έστω και στοιχειώδης έννομη τάξη . Η κάθε μορφή λοιπόν νομιμότητας του διαφορετικού που οδηγεί σε ξενοφοβία η ρατσισμό είναι από κατακριτέα ως αξιόποινη ανάλογα με την έκταση της και την ανάγκη παραδειγματισμού της . Την επίβλεψη της λειτουργίας της έχει αναλάβει το πολιτικό “ιερατείο” του ” πολιτικά ορθον ” που κινεί και τους μηχανισμούς προστασίας μέσω της εξουσίας που ελέγχει διεθνώς . Πρόσφατα χρησιμοποιήθηκε ο όρος “ισλαμοφοβία” εναντίον όσων έκρυβαν, πίσω από μια αντί-Ισλαμιστική κριτική , μίσος για το Ισλάμ ως διαφορετικότητα πολιτισμικη . Είμαστε σύμφωνοι . Άλλωστε κάθε εξ ορισμού απόρριψη του διαφορετικού γιατί είναι διαφορετικό κρύβει ρατσιστική φοβικοτητα. Οταν όμως χρησιμοποιείται απο αντί-χριστιανικούς κύκλους το “πολιτικά ορθον ” για να χτυπά μονίμως εξ ορισμού τον Χριστιανισμό ; Όταν ο Χριστιανισμός χτυπιέται αλύπητα μέσα κι έξω από την Δύση ( με σφαγές κι εγκλήματα απάνθρωπα και φίμωση της φωνής των πιστών του ) ; Όταν κάθε πρόβλημα κοινωνικό , οικονομικό, πολιτικό το φορτώνουμε στον Χριστιανισμό και την εκκλησία ως την αβίαστη εύκολη λύση; Τότε το γίνεται; Δεν υπάρχει Χριστιανοφοβια; Γιατί να δεχτώ ότι υπάρχουν ιερωμένοι που δεν στέκονται στο ύψος του ρόλου τους . Να δεχτώ ότι υπάρχουν κακώς κείμενα σ’εκκλησιαστικες συμπεριφορές . Όμως δεν μπορώ να δεχτώ το αντί-χριστιανικό μενος κάποιων δήθεν προοδευτικών κύκλων σε τοπικό και διεθνές επίπεδο . Δεν μπορώ να νομιμοποίησω το αντί-χριστιανικό μίσος τους .,Γιατί κυνηγούν τον χριστιανισμό όχι Γι’αυτο που κάνει αλλά Γι’αυτο που είναι . Συνεπώς με την ίδια την λογική του “πολιτικά ορθον” πρόκειται για ρατσιστική στάση . Πρόκειται για Χριστιανοφοβια . Κι αυτό είναι η πιο σύγχρονη μορφή ξενοφοβίας , αποκλεισμού και ρατσισμού . Καιρός ν’αντιμετωπιστει απ’οσους πιστεύουν ακόμα στις αρχές της Δημοκρατίας .
Δημοσθένης Δαββετας
Καθηγητης φιλοσοφιας της τέχνης , ποιητής , εικαστικός.