Για τους μεταμεσονύχτιους φίλους μου 081115

1: το ερώτημα είναι : το υψηλό ποσοστό ασχήμιας είναι ικανό ν’ανατρεψει το ελάχιστο ομορφιάς που ένιωσες;

2: η αυπνία σου είναι η λυσσασμένη επιθυμία
να μην χάσεις σταγόνα ζωής
έστω κι αν δεν είσαι διψασμένος.

3: είναι πιο εύκολο ν’αντιμετωπισεις τον πόθο
ως αισθησιακή ικανοποίηση
παρά ως συναισθηματική εμπειρια.

4: ο δυνατός άνθρωπος λυπάται όταν δικάζει , αλλα παίρνει τις αποφάσεις όταν οι ενοχές αρχίζουν να του γίνονται γάγγραινα.

5: αφαίρεσε τ’ονειρο απο την πραγματικότητα και θα δεις ολόγυμνη ως παντοδύναμο άφωτο ,την αυτοκρατορία της τεχνικής.

6: η αγάπη δεν είναι επιβολή ουτε ενοχή. Είναι πάνω απ’ολα η συνειδητή αφοσίωση σ’οτι σου δίνει δίχως να το απαιτείς
δίχως να το ζητάς κραυγαλέα
δίχως να το προσμετράς
μ’οικονομικες μονάδες
δίχως να το εντάσεις στην ζυγαριά της υλικής ωφέλειας.
Η αγάπη είναι η ανιδιοτελής θυσία δίχως θύματα
η αυτογνωσιακη προσήλωση
δίχως υποτέλεια
είναι τ’ονειρο ενσαρκωμένο στο πραγματικό
είναι το βίωμα που δεν περιγράφεται με λόγια
που νιώθεται
που αναγνωρίζεται
αλλα που δεν υπάρχει
καμμία λέξη ικανή
να την περιλάβει .
Υπάρχει μόνο μια
αυτή του γραμμένου της ονόματος.

7· όταν ο Ποιητης ανακαλύψει
Την γυμνια της μουςας του ανακαλύπτει ταυτόχρονα ότι θαυμαζε ολο αυτόν τον καιρό μόνο το πρόσωπο του .